J3ZU5™ Inc. Neder-Land

Toen ik werd geboren, woonde m’n ouders in de Ovidiusstraat…Lees hier wat Ovidius schreef in metamorphosen:

Mijn geest brengt mij ertoe te spreken over gedaanten, veranderd in nieuwe lichamen: goden - want jullie veranderden ook die gedaanten - blaast leven in mijn onderneming en leidt mijn lied, dat vanaf de oorsprong van de wereld doorgaat tot mijn eigen tijd.

Het gouden tijdperk is als eerste gezaaid, dat zonder bestraffer, uit eigen beweging, zonder wet, trouw en het juiste vereerde. Straf en vrees waren afwezig; niet werden dreigende woorden op een bronzen plaat vastgelegd, en niet vreesde de smekende menigte de uitspraak van zijn rechter, maar zij waren zonder bestraffer veilig.
Nog niet was de pijnboom, omgehakt, van zijn bergen afgedaald naar de heldere wateren, om een vreemde wereld te gaan zien, en de stervelingen kenden géén stranden behalve hun eigen. Nog niet omgaven diepe grachten vestingsteden; er waren niet de steektrompet, niet de hoorn van gebogen brons, niet helmen, niet het zwaard: zonder het gebruik van de soldaat brachten de volkeren vrij van zorg zachte vrije tijd door.
Ook de aarde zelf, vrij van verplichtingen en niet aangeraakt door de hak en niet gewond door enige ploegscharen gaf alles uit zichzelf, en tevreden met het voedsel, dat ontstond zonder iemand die dwong, verzamelden zij vruchten van de aardbezieboom en wilde aardbeien en kornoeljebessen en moerbeibessen, vastzittend in ruige braamstruiken, en eikels, die gevallen waren van de wijdvertakte boom van Juppiter.
De lente was eeuwig, en rustig streelden de Westenwinden met lauwe briesjes de zonder zaad geboren bloemen. Al gauw droeg de ongeploegde aarde ook vruchten, en zonder opnieuw te zijn bewerkt was de akker grijs van volle korenaren; er gingen al rivieren van melk, al rivieren van nectar, en blonde honing druppelde van de groene steeneik.

Nadat (toen Saturnus naar de duistere onderwereld was gestuurd) de wereld onder Juppiter was, volgde de zilveren generatie op, slechter dan goud, waardevoller dan geel brons.
Juppiter trok de tijd (meerv.) van de oude lente samen, en liet door winters en zomers en veranderlijke herfsten en een korte lente het jaar verlopen in vier periodes.
Toen voor het eerst zinderde de lucht, verbrand door droge hittes, en ijs hing, bevroren in/ door de winden; toen voor het eerst gingen zij huizen in: huizen waren grotten en dicht struikgewas en met schors vastgebonden takken.
Toen voor het eerst zijn de zaden van Ceres in lange ploegvoren bedolven, en stieren kreunden, gedrukt door het juk.

Na die (generatie) volgde als derde de bronzen generatie op, woester van karakter en vlotter met huiveringwekkende wapens, (maar) toch niet misdadig; van hard ijzer is de laatste (generatie).
Meteen barstte elk vergrijp los in het tijdperk van minder metaal en vluchtte schaamte en waarheid en trouw; in plaats daarvan kwamen bedrog (meerv.) en list en hinderlaag en geweld en de misdadige liefde van het hebben (=hebzucht).
Zij gaven zeilen aan de winden, en de zeeman kende die nog niet goed, en kielen die eerst op hoge bergen hadden gestaan dansten op de onbekende golven. En de grond, eerst gemeenschappelijk zoals het licht (meerv.) van de zon en de briesjes, bakende de landmeter zorgvuldig af met een lange grens. En men verlangde van de rijke grond niet alleen gewassen en het verschuldigde voedsel, maar men ging de ingewanden van de aarde in: en de rijkdommen, die de aarde had verborgen en geplaatst in de schaduwen van de Styx worden opgegraven, prikkels tot het kwaad. Reeds was het schadelijke ijzer en, schadelijker dan ijzer, het goud tevoorschijn gekomen; tevoorschijn komt de oorlog, die vecht met allebei, en met bebloede hand de kletterende wapens schudt. Er wordt geleefd van roof; de gast(heer) is niet veilig voor zijn gast(heer), de schoonvader niet voor zijn schoonzoon; ook de gunst (het elkaar door dik en dun steunen) van broers is zeldzaam. De man loert op de ondergang van zijn echtgenote, zij op die van haar echtgenoot, verschrikkelijke stiefmoeders mengen vale monnikskap; de zoon informeert vóór de dag naar de jaren van zijn vader.
Overwonnen ligt de plichtsgetrouwheid; en de maagd Astraea verliet als laatste van de hemelgoden de door het bloedbad natte landen.

hier kan je alles lezen